سراج24 - صباح زنگنه: باراک اوباما در مصاحبه با شبکه آمریکایی ای بی سی نیوز از مبادله نامه با حسن روحانی رئیس جمهور ایران درباره سوریه خبر داده است.نامه نگاری که به نظر در شرایط فعلی با توجه به اوج گیری بحران سوریه حائز اهمیت می باشد . با رسیدن اوضاع منطقه به حالتی از بن بست و انسداد سیاسی و نزدیک شدنش به یک تقابل و درگیری نظامی به نظر می آید مسئولان کشور با همکاری که با کشورهای دوست دیگر انجام دادند توانستند فتیله انفجار منطقه را پایین بکشند و این اتفاق را خنثی کنند.اگر آمریکایی ها به تهدید خود مبنی بر حمله نظامی علیه سوریه جامه عمل می پوشاندند در این صورت کل منطقه آشفته می شد و کشتار وسیعی در ابعاد مختلف به وقوع می پیوست. در همین راستا ایران تذکرات و هشدارهای لازم را به آمریکا داد مبنی بر اینکه شک و شبهه هایی در مورد اینکه چه کسانی از سلاح شیمیایی در سوریه استفاده کرده اند، وجود دارد.بر اساس تذکرات و هشدارهای ایران تصمیم آمریکا تغییر کرد و به طرح روسیه پاسخ مثبت داد و از دست زدن به اقدام نظامی علیه سوریه پرهیز کرد اما طبیعت کشورهای سلطه گر این است که خود را از تک و تا نیندازند و قدرت خود را به رخ کشورهای دیگر بکشانند.
طبیعی است با هشدارهایی که ایران قبلاً داده بود این نوع مکاتبات و یا ارسال پیام ها ابزاری بود برای رسیدن به یک دیدگاه نزدیک تر برای جلوگیری از حوادث و درگیری که میتوانست به ضرر همه تمام شود. اما سوال این است که چرا اوباما خبر مبادله نامه با روحانی را به صورت رسمی اعلام کرد و آیا او، دنبال این است که خود را از فضای سنگین به وجود آمده درباره سوریه خلاص کند و خود را به عنوان یک چهره طرفدار دیپلماسی به افکار عمومی کشور خود و جهان نشان بدهد؟ در پاسخ باید گفت: این نوع رفتار می تواند آثار متعددی بر جای بگذارد. نخست این که اوباما تلاش می کند که خود را از فشار مخاطبان و به خصوص جنگ طلبان آمریکا رها کند و در مقابل کشورهای متحد آمریکا در منطقه هم یک توجیه بزرگتر و قوی تری ارائه کند به علاوه مشخص می شود جایگاه ایران جایگاه مهم و جدی است و می تواند نقش سازنده ای در معادلات بین المللی ایفا کند.
اما اگراوباما به دنبال نتیجه گرفتن از دیپلماسی با ایران است آیا با توجه به حساسیت ها در دو کشور بهتر نبود موضوع نامه نگاری و تبادل پیام را از کانال های مخفی ادامه می داد؟ به نظر می رسد ظاهراً اوباما نیاز به تبلیغات داردوهدفی که اوباما دنبال می کند مصرف داخلی و توجیه افکار عمومی است. این نشان دادن قدرت به دیگران آنها را قانع می کند که به دنبال حفظ هژمونی خود از لحاظ روانی باشند و در داخل نیز بهانه ای به تندروهای خود ندهند.کشورهایی که از زبان تهدید استفاده می کنند در نهایت با استفاده از چنین لحنی تنها به خود ضربه می زنند در واقع این ادبیات مصرف داخلی داشته و برای ساکت کردن جناح تندروی طرف مقابل است که آنها طرفدار اقدامات جنگ طلبانه و نظامی علیه کشورهای دیگر به خصوص سوریه هستند.
البته آمریکایی ها همواره از این حربه برای کسب امتیاز بیشتر استفاده می کنند تا چنان چه شرایط مذاکره و گفت وگو فراهم شد از آن بهره ببرند تا ضمن این که نشان بدهند آماده مذاکره هستند در عین حال تاکید کنند که به عنوان دولت بزرگ جهان همه گزینهها را در اختیار دارند و می توانند از آن ها به عنوان اهرم استفاده کنند. آمریکایی ها همواره از ابزار دوگانه چه در مذاکرات هسته ای و چه در مذاکرات پرونده های منطقه ای استفاده کرده اند.در موضوع سوریه نیز اوباما همین روش را دنبال کرد و به نظر می رسدبه دنبال پیگیری این روش در قبال ایران است .در این میان مقامات ایران باید در مقابل این موضوع نه هیجان زده شوند و نه بی تفاوت از کنار آن عبور کنند آن ها ضمن این که مسائل را با دقت و موشکافانه زیر نظر دارند باید واکنش خود را در زمانی که لازم می دانند داشته باشند یعنی نه زودتر و نه دیرتر، بلکه به موقع حال این واکنش می خواهد پاسخ رسانه ای و یا پاسخ دیپلماتیک باشد.
